ضمن عرض احترام بعضی از بینندگان عزیز وبلاگ،به بزرگنمایی عکس زرتشت اعتراض کرده اند.در جواب این دوستان میتوان گفت: همه ی ما مسلمان هستیم و به ایم مهم افتخوار میکنیم و هدف من از بزرگنمایی عکس زرتشت به خاطر نشان دادن پیشینه ی پر افتخار ماست که هزاران سال پیش پیامبر آریایی ما با شعار :گفتار نیک ، پندار نیک و  کردار نیک  سرآمد انسانها و اندیشمندان دوران خود بوده است.هدف من ابراز خشنودی از این پیشینه ی مفتخر آریایی است...

  با تشکر..... حاج آقا ابراهیمی

شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین

                          روی دل با کاروان کربلا دارد حسین

از حریم کعبه ی جدش به اشکی شست دست

                         مروه پشت سر نهاد، اما صفا دارد حسین

می برد در کربلا هفتاد و دو ذبح عظیم

                         بیش ازین ها حرمت کوی منا دارد حسین

پیش رو راه دیار نیستی، کافیش نیست

                        اشک و آه عالمی هم در قفا دارد حسین

بسکه محمل ها رود منزل به منزل با شتاب

                         کس نمی داند عروسی یا عزا دارد حسین

رخت و تاراج حرم چون گل به تاراجش برند

                        تا به جایی که کفن از بوریا دارد حسین

بردن اهل حرم دستور بود و سرّ غیب

                    ورنه این بی حرمتی ها کی روا دارد حسین

سروران، پرانگان شمع رخسارش ولی

                    چون سحر روشن که سر از تن جدا دارد حسین

سر به قاچ زین نهاده، راه پیمای عراق

                    می نماید خود که عهدی با خدا دارد حسین

او وفای عهد را با سر کند سودا ولی

                    خون به دل از کوفیان بی وفا دارد حسین

دشمنانش بی امان و دوستانش بی وفا

                   با کدامین سر کند، مشکل دوتا دارد حسین

سیرت آل علی (ع) با سرنوشت کربلاست

                  هر زمان از ما یکی صورت نما دارد حسین

آب خود با دشمنان تشنه قسمت می کند

                   عزت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین

دشمنش هم آب می بندد به روی اهل بیت

                   داوری بین با چه قومی بی حیا دارد حسین

بعد ازینش صحنه ها و پرده ها اشک است و خون

                     دل تماشا کن چه رنگین سینما دارد حسین

ساز عشق است و به دل هر زخم پیکان زخمه ای

                     گوش کن عالم پر از شور و نوا دارد حسین

دست آخر کز همه بیگانه شد دیدم هنوز

                      با دم خنجر نگاهی آشنا دارد حسین

شمر گوید گوش کردم تا چه خواهد از خدا

                   جای نفرین هم به لب دیدم دعا دارد حسین

اشک خونین گو بیا بنشین به چشم شهریار

                     کاندرین گوشه عزایی بی ریا دارد حسین

،سنی، زردشت و همه ی ادیان دیگر تبریک میگویم.....................

(( حاج آقا ابراهیمی))....

برای سلامتی آقا امام زمان صلوات......

طبق آخرین فتوای حاج آقا ابراهیمی وارد شدن به این وبلاگ در صورت نظر ندادن

کاملأ حرام است و شخصی که مرتکب این عمل زشت و نکوهیده (نظر ندادن) شد

طبق قوانین این وبلاگ خیلی بی ادب است.......................

نتیجه گیری:     نظر بدهید

قسمتی از اشعار استاد شهریار

شعر1

                                          این هم از اب اینه خواهش ماه کردنست

خود برسان به شهریارایکه درین محیط غم

شعر 2

به شعرت شهریارا بیدلان تا عشق میورزند

شعر3

شمعم گریست زاربه بالین که شهریار

                             من نیز چون تو همدم سوز نهانیم

1- امیدوارم خوشتون اومده باشه.............اصلأ مگه کسی هست که از

اشعار استاد شهریار خوشش نیاد...

۲- هدف ما فراهم کردن ساعاتی شاعرانه برای شما بود...........((حاج آقا ابراهیمی)).....

عشق فراموش شده

تو که میدونی عشق منی دوست دارم

واسه چی پس تو میگی میخوام برم دیگه دوست ندارم

یادته اون روزا که دستت تو دسته من

حالا تو میخوای بری منو نمیخوای دلبر من

میدونی من بی کسم تو بودی همه کسم

زندیگم تو بودیو حالا من خارو خسم

چرا تو لج میکنی

ابروهاتو کج میکنی

زندگیم تموم شدش برای تو

عمر من حروم شدش به پای تو

واسه تو حاضر بودم ستاره هارو بشمورم

شهرو آتیش بزنم بیام بگم دوست دارم

تو رو خدا ... شما را به جون کسی که دوستش دارین

شما را به کتاب مقدستون... به جون معشوقه ی مهربونتون

شما رو به وجدانتون قسم میدم که من رو از نظرات قشنگ  

 و مفیدتون بی بهره نذارید...ممنون میشم نظر بدید.........     

    ممنونم... مدیریت وبلاگ  ((حاج اقا ابراهیمی))

تاريخچه

جشن نوروز از آيين‌هاي باستاني و ملي ايرانيان مي‌باشد. جزئيات چگونگي اين جشن تا پيش از دوره هخامنشيان بر ما پوشيده‌است. در اوستا نيز هيچ اشاره‌اي به اين جشن نشده‌است. همچنين از ديد مذهب و باورهاي ديني ايرانيان باستان در ارتباط با اين جشن اطلاعاتي در دست نيست. اگرچه مطالبي کلي در تعداد اندکي از کتابهاي نوشته شده در روزگار ساسانيان درباره جشن نوروز وجود دارد.

با استناد بر نوشته‌هاي بابليها، شاهان هخامنشي در طول جشن نوروز در ايوان کاخ خود نشسته و نمايندگاني را از استان‌هاي گوناکون که پيشکش‌هايي نفيس همراه خود براي شاهان آورده بودند مي‌پذيرفتند. گفته شده که داريوش کبير، يکي از شاهان هخامنشي (??? - ???)، در آغاز هر سال از پرستشگاه بأل مردوک، که از خدايان بزرگ بابليان بود ديدن مي‌کرد.

همچنين پارتيان و ساسانيان همه ساله نوروز را را با برپايي مراسم و تشريفات خاصي جشن مي‌گرفتند. صبح نوروز شاه جامه ويژه خود را پوشيده و به تنهايي وارد کاخ مي‌شد. سپس کسي که به خوش قدمي شناخته شده بود وارد مي‌شد. و سپس والامقام‌ترين موبد در حالي که همراه خود فنجان، حلقه و سکه‌هايي همه از جنس زر، شمشير، تير و کمان، قلم، مرکب و گل داشت در حين زمزمه دعا وارد کاخ مي‌شد. پس از موبد بزرگ ماموران حکومت در صفي منظم وارد کاخ شده و هداياي خود را تقديم شاه مي‌کردند. شاه پيشکش‌هاي نفيس را به خزانه فرستاده و باقي هدايا را ميان حاضران پخش مي‌کرد. ?? روز مانده به نوروز، دوازده ستون با آجرهاي گلي در محوطه کاخ برپا شده، و دوازده نوع دانه گياه مختلف بر بالاي هريک از آنها کاشته مي‌شد. در روز ششم نوروز، گياهان تازه روييده شده بر بالاي ستونها را برداشته و آنها را کف کاخ مي‌پاشيدند و تا روز ?? فروردين که به آن روز مهر مي‌گفتند، آنها را برنمي داشتند.

جشن‌هايي که از آن روزگار به يادگار مانده، هيچ يک به طول و تفصيل نوروز نيست. نوروز جشني است که يک جشن کوچک‌تر (چهارشنبه سوري) به پيشواز آن مي‌آيد و جشني ديگر (سيزده به در) به بدرقه آن. و نماد آن انداختن سفره هفت سين است.

نوروز در گذشته داراي آداب چندي بوده‌است که امروز تنها برخي از آنها برجاي مانده و پاره‌اي در دگرگشت‌هاي زمانه از بين رفته‌اند. از رسم‌هاي بجا مانده يکي راه افتادن حاجي فيروز است.